Jakub Sprawiedliwy, brat Jezusa

Jakub Sprawiedliwy uznawany jest za brata Jezusowego. Jak podaje wiele dokumentów mógł być bratem rodzonym, przyrodnim, stryjecznym lub ciotecznym. Mylnie utożsamia się go z postacią św. Jakuba Mniejszego Apostoła, chociaż później traktowany był na takich samych prawach jak inni uczniowie Jezusa. Nie należał on do grona apostolskiego, a przyczyną tego był, iż nie od razu uwierzył on w misję swego brata- Chrystusa. Za jego nauką poszedł dopiero po Zmartwychwstaniu Pańskim.

Nawet Cud W Kanie Galilejskiej nie wywarł na nim takiego wrażenia jak Zmartwychwstanie. Zrozumiał on wtedy, że jego brat Jezus jest Bogiem, ponieważ ma władzę nad życiem i śmiercią. Po tym wydarzeniu stał się on jedną z ważniejszych postaci w Kościele jerozolimskim i sam siebie uważał za sługę Jezusa. Obecnie jest on świętym kościoła katolickiego i prawosławnego. Jako jeden z największych autorytetów pierwotnego chrześcijaństwa doprowadził do zjednoczenia rozbitego Kościoła Powszechnego. Był również zwolennikiem pojednania między judaizmem i chrześcijaństwem i innymi religiami ukształtowanymi w obrębie chrześcijaństwa. Przydomek Sprawiedliwy zyskał ze względu na swój styl życia.

Grób Jakuba Sprawiedliwego położony jest w dolinie Cedronu i zachował się do dzisiaj. Z kolei jego relikwie umieszczono w ormiańskim kościele w Jerozolimie. W kościołach Wschodu święto liturgiczne czczące św. Jakuba Sprawiedliwego przypada na 23 października. W Polsce natomiast święto trzech Jakubów : syna Alfeusza, Kleofasa i Józefa czczonych jako jednego apostoła wypada 3 maja a ze względu na święto Maryi Królowej Polski zostało przeniesione na 6 maja.

Wedle legendy o śmierci Jakuba Sprawiedliwego został on wezwany do tego aby się wyparł Chrystusa. Kiedy odmówił został strącony z ganku kościelnego a następnie dobity przez jednego z garbarzy, przez uderzenie w głowę. Zanim zmarł modlił się gorliwie za swych oprawców. Jego męczeńska śmierć w obronie wiary, sprawiła, że został uznany za świętego kościoła. Jakub Sprawiedliwy jest autorem Listu do wiernych żyjących w rozproszeniu.