Opracowanie listu apostolskiego

Za autora Listu uważa się Jakuba Sprawiedliwego. Jest to jeden z listów apostolskich Nowego Testamentu. Powstał około 45 r. n. e. Adresatami listu jest dwanaście pokoleń żydowskich. Jakub apeluje o to by nie ulegać pokusom. Uważa, ze wszystko to, co wystawia na próbę wiarę dodaje siły i powinno budzić wiarę w człowieku. Wierni powinni modlić się o mądrość, by ta pozwalała im ustrzec się przed grzechem. Prośby te jednak muszą być poparte wiarą w Ojca, nie można w niego powątpiewać.

Musimy sobie zdać sprawę, że to nie Bóg nas kusi do złego, ale własna pożądliwość wystawia na pokusę. Ta z kolei przeradza się w grzech a ten prowadzi człowieka do upadku i śmierci. Ustrzeżenie się przed grzechami zostanie nagrodzone, przez Ojca, bowiem od niego pochodzi wszelkie dobro. Ponieważ List św. Jakuba podzielony jest na swego rodzaju rozdziały, autor udziela odpowiedzi na postawione przez siebie pytania i wyjaśnia poszczególne zagadnienia. W pierwszej kolejności tłumaczy: „Jak się zachować wobec doświadczeń i pokus” a następnie „Jak zmienić słowo prawdy w czyn?” W tym fragmencie Jakub zwraca naszą uwagę na to, że każdy człowiek powinien słuchać Słowa Bożego oraz wypełniać je. Najważniejsze jest wprowadzanie słowa w czyn.

W kolejnych zdaniach Jakub przestrzega by nie dzielić wiernych na biednych i bogatych, ponieważ tak ubogi jak i zamożny tak samo potrafi wierzyć w Boga- „Wiara nie ma względu na osoby”. Jakub interpretuje także prawo do wolności, które nie daje nam pozwolenia na łamanie przykazań bożych. Mówiąc, że „wiara bez uczynków jest martwa”, przekonuje wiernych, że musi być ona wspierana działaniem, tym samym będzie ona doskonała.

W następnych wersach swego listu Jakub apeluje by nie grzeszyć językiem, czyli nie przeklinać, panować nad swoim językiem. Święty wyjaśnia także, czym jest mądrość dana od Boga oraz do czego przyczynia się chciwość i pycha. Słowa Jakuba są bardzo wymowne i głoszą niezmienną od wieków prawdę, że człowiek nie może osądzać innych, przyszłość zależy tylko od Boga, bogactwo ziemskie nie przyda się nam w dniu sądu ostatecznego i, że zawsze powinniśmy być gotowi na przyjście Boga.