Zakon rycerski pod wezwaniem świetego Jakuba

Zakon świętego Jakuba , zakon Jakuba z Composteli, zakon Santiago, zakon św. Jakuba od Miecza z takimi nazwami można się spotkać w rozmaitych opisach dotyczących zakonu rycerskiego pod patronatem św. Jakuba. Powstał on nie w czasach, współczesnych świętemu, od którego wywodzi się jego nazwa, ale znacznie później. Początki Zakonu Santiago datowane są na rok 1170, czyli w okresie średniowiecza, kiedy to powstało wiele innych zakonów rycerskich. Jego członkowie wywodzili się z braci rycerskiej, która to miała ochraniać pielgrzymów zmierzających do Composteli, odwiedzać grób św Jakuba, patrona pątników. Założycielem tego zgromadzenia był król Leonu- Ferdynand II.

Jego zamiarem było użycie zakonu także do walk z Maurami. Tak określano w średniowieczu muzułmanów zamieszkujących Andaluzję oraz północne tereny Afryki a wywodzących się od Arabów i Berberów. Także sam święty Jakub na obrazach był przedstawiany w stroju Santiago, jako pogromca Maurów. Za pierwszą siedzibę zakonu uważa się zamek Cáceres. Natomiast siedzibą główną był zamek kastylijski Uclés.

Oficjalnie bractwo św. Jakuba zostało zatwierdzone przez papieża Aleksandra III w roku 1175. W jego szeregi przyjmowano początkowo także żonatych mężczyzn, których rodzinami opiekował się zakon, gdy ci wyruszali walczyć w obronie wiary. W ten sposób werbowano kolejnych członków, gdyż dorastające, dzieci zakonników mogły składać śluby wybierając tym samym życie zakonne. Zakon rycerski św. Jakuba szybko się wzbogacił poprzez udział w wojnach z Maurami oraz pozyskał liczne przywileje tak kościelne jak i królewskie.

Rozwijał on swoją działalność nie tylko na terenie Hiszpanii, ale także Portugalii, Francji, we Włoszech, na Węgrzech i w Ziemi Świętej. W roku 1835 zakonowi odebrano wszelkie zgromadzone dobra. Był on nadal aktywny, jednakże oficjalnie tylko do roku 1931, kiedy jego działalności zakazał lewicowy rząd hiszpański. W tym okresie starano się by istniał na emigracji. Współcześnie mistrzem zakonu jest król Hiszpanii Jan Karol I Burbon.